Niet het oog ziet de kamer, het zijn de hersenen die met hun capaciteiten voor de begripsbeschrijving de ruimte interpreteren. De reacties van de mensen op kleuren wordt complexer, omdat de subjectieve kleurenwaarneming met de eigen „kleurentaal” individuele associaties veroorzaakt.


En meer concreet van de verzadigingsgraad en het contract van de kleuren, van de helderheid en de structuur, van proporties en tijdsduur van de kleurenwerking ... en niet in de laatste plaats door de lichamelijke en geestelijke resp. sociale staat waarin de waarnemer zelf zich bevindt.  


In het kleurenkanon van Kaldewei worden voor de eerste keer kleurenimpressies, associaties en stemmingen verenigd. Creatieve mensen vinden daarin instrumenten en argumenten voor de eigen interpretatie van kleuren in de wereld van het water.